بسم الله الرحمن الرحیم
أَللّـهُمَّ وَفِّرْ حَظّى فيهِ مِنَ النَّوافِلِ .وَ أَكْرِمْـنى فيـهِ بِاِحْـضـارِ الْمَسـائِلِ. وَ قَرِّبْ فيهِ وَسيلَتى اِلَيْكَ مِنْ بَيْنِ الْوَسائِلِ. يـا مَنْ لا يَشْـغَلُهُ اِلْحـاحُ الْمُـلِحّـينَ.
خدايا در اين روز بهره ام را از مستحبات، افزون گردان.. و مرا با حاضر كردن خواسته ها گرامى بدار.. و از ميان وسايل، وسيله رسيدنم به حضورت را، نزديك گردان.. اى كه پافشارىِ اصراركنندگان بازش نمى دارد ومشغولش نمى كند..
أَللّـهُمَّ وَفِّرْ حَظّى فيهِ مِنَ النَّوافِلِ
حظ را به مفهوم بهره ونصیب معنی کرده اند .بعید نیست که مراد این باشد سهمی از نوافل دراین ماه نسیب شود یعنی این ماه با سایر ایام فرق داردانفاسکم فیه تسبیح. دراین ماه نفس کشیدن میتواند نوافل محسوب شود.نومکم فیه عباده. خواب هم در این ماه ثواب نوافل دارد .لیله القدر خیر من الف شهر.وثواب نوافلش هم با هزار ماه یعنی حدود 84 سال عبادت است. وبی نسیبی از این نعمت خسارت است والعصر انا لانسان لفی خسر الا لذین امنووعملو الصالحات .خدایا زیان نکنم وَفِّرْ حَظّى فيهِ مِنَ النَّوافِلِ.توفیق بده نماز شب بخوانم. نماز های مستحبی ونافله های روزانه را انجام بدم .میخواهم جزئ مومنین وصالحین باشم
لِلْمُؤْمِنِ ثَلاثُ ساعات: فَساعَةٌ یُناجِی فِیها رَبَّهُ؛ وَ ساعَةٌ یَرُمُّ مَعاشَهُ؛ وَ ساعَةٌ یُخَلِّی بَیْنَ نَفْسِهِ وَ بَیْنَ لَذَّتِها فِیما یَحِلُّ وَ یَجْمُلُ
مؤمن را سه ساعت است: ساعتی که در آن با خدا مناجات میکند . ساعتی که در آن برای هزینه ی زندگی میکوشد، و ساعتی که در آن از لذتهای حلال و زیبا بهره میبرد. شيطان عابد خوبي بود ولي عبد و بندهٔ خوبي نبود عابدی بود كه هر سجده اش چند صد سال به طول ميانجاميد و چندين هزار سال عبادت كرده بود.
اما، در برابر فرمان پروردگار سرپيچي كرد و عاقبت ان شد که نباید میشد لذت نماز شب را كسي جز آن كه مداومت مي كند بر نماز شب نمي تواند درك كند در مورد بعضي از بزرگان نقل مي كنند كه وقتي سؤال مي كردند از لذات دنيوي كدام مورد را بيشتر مي پسنديد مي گفتند لذت نماز شب را. به يكي از مراجع گفتند چه ساعتي را اگر در اختيار شما باشد براي مرگ انتخابش مي فرمائيد از شبانه روز. فرمودند ساعتي كه مشغول نماز شب باشم.
يكي از مفسرين نقل مي كنند در درس تفسير وقتي به آيات بهشت رسيد گفت بهشت چنين است و چنان اما من فكر مي كنم نماز شب دنيا كيفش از همه بهتر است اين همان حظ از نوافل است.
انسان مؤمن زماني كه ديگران از سفره غذاي او مي خوردند بهترين لذت ها را مي برد. يا زماني كه انفاق مي كند بهترين ساعات زندگي اوست.
بر عكس بخيل و منافق كه رنج مي برد وقتي ديگران از امكانات او بهره مي برند. لذت عبادت يعني اين كه از هر كار خيري كسل و خسته نشود و با عشق و شوق عبادت كند اين حظ در عبادت است.
قال امیر المومنین ع كَيفَ يَجِدُ لَذَّةَ العِبادَةِ مَن لا يَصومُ عنِ الهَوى
حضرت علی ع می فرمایند. : چگونه لذّت عبادت را بچشد كسى كه از هوى و هوس باز نمى ايستد؟إنَّهُ كَما يَنظُرُ المَريضُ إلى طَيِّبِ الطَّعامِ فلا يَلتَذُّهُ مَعَ ما يَجِدُهُ مِن شِدَّةِ الوَجَعِ، كذلِكَ صاحِبُ الدّنيا لا يَلتَذُّ بِالعِبادَةِ و لا يَجِدُ حَلاوَتَها مَعَ ما يَجِدُ مِن حُبِّ المالِ .
همان گونه كه شخص بيمار به خوراك خوب و خوش مزه مى نگرد اما به سبب درد شديدى كه دارد از آن لذتى نمى برد، دنيادار نيز به سبب مال دوستيش از عبادت لذّت نمى برد و طعم شيرين آن را نمى چشد.
وَ أَكْرِمْـنى فيـهِ بِاِحْـضـارِ الْمَسـائِلِ
پیامبر اکرم ص میفرمایندأَفْضَلُ النّاسِ مَنْ عَشِقَ الْعِبادَةَ، فَعانَقَها بِنَفْسِهِ، وَ باشَرَها بِجَسَدِهِ، وَ تَفَرَّغَ لَها، فَهُوَ لایُبالِی عَلی ما أَصْبَحَ مِنَ الدُّنْیا، عَلی عُسْرٍ أَمْ عَلی یُسْرٍ.
عبادت وبندگی زمانی با ارزش است که عا شقانه وعارفانه انجام شود.مثل عبادتی حضرت علی ع انجام میداد یا امام سجاد ع انجام میداد بهترین مردم کسی است که به عبادت عشق ورزد و با تمام وجود با آن مأنوس شود.طبق اموزه های دینی صبر وتحمل خیلی از بلا ها ومصا ئب .خودش بهترین عبادت است خود مصائب ضمینه را برای عبادت فراهم کند. دوعامل ماثر .در عبادت وبندگی وضمینه سازی ان بیاد خدا ومرگ بودن است . مَن اُعطیَ اربَعُ خصالٍ فقد اعطی خیر الدنیا و الاخرة و فاز بحظِّه منها؛ ورعُ یعصمه عن المحارم الله، و حُسنُ خُلق یعیشبه فی النّاس و حلمٌ یَدفع به جهل الجاهل و زوجةٌ صالحةٌ تُعینُه علی امر الدنیا و الاخرة
حضرت مولی الموحدین علی ع می فرمایندهر کس چهار خصلت را داراشد حتماً خیر دنیا و آخرت به او عطا شده است پرهیزکاری.یعنی بگونه تقوی در وجود او رسوخ کند که که او را از محرمات الهی نگه دارد. و حسن خلقی که بدان وسیله با مردم زندگی کند.زندگی با مردم بدون حسن خلق امکان ندارد پیامبرا الهی با اخلاق خوب مردم را موحد کردند . و بردباری. که نادانی و جهالت ا فراد نادان و جاهل را با آن دورکند.یا تحمل کند.و همسری شایسته که او را در امور دنیا و آخرت یاری وکمک دهد.همسر خوب ومتدین واهل تقوی بیترین وسیله برای رسیدن بخیر وبرکت نازل شده از جانب خداست ..
وَ قَرِّبْ فيهِ وَسيلَتى اِلَيْكَ مِنْ بَيْنِ الْوَسائِلِ
یا ایّها الّذین آمنوا اتّقوا الله و ابتغوا الیه الوسیلة و جاهدوا فی سبیله لعلّکم تُفلحون. یعنی: ای کسانی که ایمان آورده اید از . مخالفت فرمان. خدا بپرهیزید. و وسیله ای برای تقرّب به او بجویید. و در راه او جهاد کنید، باشد که رستگار شوید. اَيُّهَا الَّذينَ امَنُو إِنْ تَتَّقُوا اللّه يَجعَلْ لَكُمْ فْرقاناً.
اى كسانى كه ايمان آورده ايد; اگر پرهيزگار باشيد خدا به شما نيرويى مى بخشد كه با آن بين حق و باطل به خوبى تميز مى دهيد.
وَالذينَ جاهَدُوا فينا لَنَهْدِيَنَّهُمْ سُبُلَنا.
كسانى كه در راه ما سعى و كوشش كنند، آنان را به راه خويش رهبرى مى كنيم که چنین عبودیت و بندگی ای/ فواید فرا وانی دارد:مثل اینکه
سعى و كوشش كنند، آنان را به راه خويش رهبرى مى كنيم که چنین عبودیت و بندگی ای/ فواید فرا وانی دارد:مثل اینکه رسيدن به خدا و لقاء حضرت حق آرزوي مؤمن است اما قطعا اين تقرب بسادگي امكان پذير نيست.
در جريان معراج مي بينيم كه جبرئيل امين وحي الهي اجازه تقرب خاص ندارد. پيامبر اكرم (ص) به جبرئيل مي گويد چرا متوقف شدي يا اخا جبرئيل؟ عرضه مي دارد از اينجا به بعد اجازه رفتن و نزديك شدن ندارم. اما پيامبر اكرم(ص) به مقام قرب مي رسد نزديك تر مي رود بالا مي رود آن جا كه جبرئيل نمي رود. چه ويژگي وسيله شده كه پيامبر به خدا نزديكتر شود؟ آنچه از خود قرآن استنباط مي شود عبوديت است.
قرآن مي فرمايد: سبحان الذي اسري بعبده ليلا من المسجد الحرام الي المسجد الاقصي.
با اين بيان نتيجه اين مي شود كه عبد بود و عبوديت بهترين وسيله براي رسيدن به مقام قرب است.
از طرف ديگر اگر پيامبر اكرم(ص) به آن مقام رسيده كه جبرئيل نرسيده پس خود رسول خدا0ص) هم بهترين وسيله است از بين وسائل . فانكم وسيلتي الي الله و بحبكم و بقربكم ارجو نجاة من الله.
در زيارت جامعه كبيره دارد و انتم الوسيلة الي الله.
و از طرف ديگر پيامبر اكرم(ص) مي فرمايند دو امانت را درميان شما مي گذارم كه جدا نشدن از اين دو امانت از گمراهي جلوگيري مي كند. و جدا شدن يعني ظلالت و گمراهي. پس از وسائل نزديكي به خدا اهل بيت (ع) هستند.
َلَقَكُمُ اللَّهُ أَنْوَاراً فَجَعَلَكُمْ بِعَرْشِهِ مُحْدِقِينَ حَتَّى مَنَّ عَلَيْنَا بِكُمْ فَجَعَلَكُمْ فِي بُيُوتٍ أَذِنَ اللَّهُ أَنْ تُرْفَعَ وَ يُذْكَرَ فِيهَا اسْمُهُ
قال رسو ل ا لله ص یا عمار ان رایت علیا قد سلک و ادیا و سلک الناس وادیا غیره، فاسلک مع علی ودع الناس. انه لن یدلک علی ردی و لن یخرجک من الهدی؛ ای عمار اگر دیدی که علی از راهی رفت و همه مردم از راه دیگر، تو با علی برو و سایر مردم را رها کن. یقین بدان علی هرگز تو را به راه هلاکت نمی برد و از مصیر هدایت وفلاح دورت نمی کند.
طبق نقل روایات صحیحه از حیث سند ومدرک فردای قیامت که عبور از صرات مطرح شود فقط نامه برائت حضرت علی ع کارساز است وبس
يـا مَنْ لا يَشْـغَلُهُ اِلْحـاحُ الْمُـلِحّـينَ.
اَفضَلُ العِبادةُ اِدمانُ التَّفکُّرفی اللهِ و فی قُدرَتهِ؛
برترین عبادت مداومت نمودن بر تفکر درباره خداوند و قدرت اوست فراز هاي مهمي در دعاي جوشن كبير هست كه همه گفتنيها را گفته است. اگر چه همه دعاي جوشن كبير معارف است و اگر وقت شود هر چه نياز امروز بشر است در آن يافت مي شود. اما به اين فراز توجه كنيم كه دقيقا خواسته ما را بيان مي كند. مي فرمايد:
یا مَنْ لا یَشْغَلُهُ سَمْعٌ عَنْ سَمْعٍ یا مَنْ لا یَمْنَعُهُ فِعْلٌ عَنْ . فِعْلٍ یا مَنْ لا یُلْهیهِ قَوْلٌ عَنْ قَوْلٍ یا مَنْ لا یُغَلِّطُهُ سُؤ الٌ عَنْ سُؤ الٍ یا مَنْ لا یَحْجُبُهُ شَىْءٌ عَنْ شَىْءٍ یا مَنْ لا یُبْرِمُهُ اِلْحاحُ الْمُلِحّینَ یا مَنْ هُوَ غایَهُ مُرادِ الْمُریدینَ یا مَنْ هُوَ مُنْتَهى هِمَمِ الْعارِفینَ یا مَنْ هُوَ مُنْتَهى طَلَبِ الطّالِبینَ یا مَنْ لا یَخْفى عَلَیْهِ ذَرَّهٌ فِى الْعالَمینَ
اى که سرگرم نکند او را شنیدنى از شنیدنى دیگر اى که بازش ندارد کارى از
کارى اى که مشغولش نکند گفتارى از گفتارى دگر اى که به اشتباهش نیندازد پرسشى از پرسشى اى که حجاب نشود او را چیزى از چیزى اى که به ستوهش نیاورد پافشارى اصرار ورزان اى که او منتهاى مقصود جویندگان است اى که او سرحد نهایى وجهه همت عارفان است اى که او آخرین مرحله خواسته خواستاران است اى که بر او ذره اى در تمام جهانیان پنهان نیست
خيلي ها ممكن است اين تفكر مشغول شان كند كه چطور مي شود خداوند اين همه در سراسر عالم و در زمان واحد مليارد ها انسان خدا را صدا بزنند با خواسته هاي متفاوت و خداوند صداي همه را بشنود و به همه پاسخ دهد.
امام صادق (ع) در پاسخ فردي كه همين سوال را مطرح كرد فرمود همان گونه كه خداوند همه اين مردم و موجودات را حتي در اعماق درياها و در همه كره زمين روزي مي دهد هيچ جانداري بدون غذا نمي ماند. خدا كفايت و كفالت مي كند همه را در نتيجه صداي همه را هم مي شنود. لا يشغله الحاح الملحين.
روابط عمومی مرکز مباحثات فقهی تبلیغی حضرت جوادالائمه علیه السلام